Gaby

Dit is een verhaal over Gaby. Een zeer treurig verhaal. En als u denkt dat het niet erger kan, bedenk dan dat er in Nederland misschien wel honderd kinderen zijn als Gaby…

Op de laatste dag van 2019 komt Gaby als een hoopje ellende van elf jaar binnen op de Heykeshoeve in Ell. Een gezinshuis dat al haast een halve eeuw de meest kwetsbare kinderen opvangt. De pleegouders hebben vanaf het begin veel met haar te stellen, maar langzaam begint Gaby zich er thuis te voelen. Ze zorgt met hartenlust voor haar paard en leeft helemaal op als ze muziek kan maken.

Haar pleegouders, maar ook de leiding van de school, de muzieklerares, de huisarts, de orthopedagoog en alle betrokkenen zijn erg tevreden over Gaby. En ook haar biologische moeder is ontzettend blij dat Gaby op de Heykeshoeve wonen mag. Ze bloeit op tot een nieuwsgierig, intelligent en muzikaal meisje.

Maar dan, een half jaar later, op een mooie zomerdag, valt de politie binnen. Ze wordt meegenomen naar de Mutsaerts Stichting waar het contact met de buitenwereld fors wordt teruggedraaid. Het gaat snel slechter met haar. Ze wordt dik, depressief en heeft geen bril meer.

Maar waarom? Waarom werd dit meisje zo wreed uit haar vertrouwde omgeving weggerukt?

Volgens de rechtbank, die toestemming gaf voor de hardhandige politie-inval, was er sprake van een onveilig situatie. Wat er precies onveilig is, wordt niet bekend gemaakt. Aanleiding voor de verdenking komt van Bureau Jeugdzorg die zware beschuldigingen heeft gevonden op sociale media.

Aan waarheidsvinding is niet gedaan. Behalve Gaby zijn afgelopen zomer nog zeven andere kinderen bij de Heykeshoeve weggehaald. En behalve de Heykeshoeve zijn er tal van plaatsen waar kinderen op hardhandige wijze en op basis van onvolledige en twijfelachtige verklaringen bij pleegouders weggehaald. Makkelijk is het niet om deze pleegouders te spreken, jeugdzorginstanties bedienen zich immers van dreigementen zodat er een angstcultuur ontstaat.

We zijn nog maar net aan het verhaal begonnen en de verwarring dringt zich op. En wie op zoek gaat naar antwoorden, zoals ik deed, merkt al snel dat elk antwoord weer meerdere vragen oproept. Dat is ook mijn centrale boodschap in mijn eerste podcast-aflevering, getiteld De Beerput. Luister maar:

Vragen, vragen en nog eens vragen. Over Gaby, maar ook over de Heykeshoeve. Wat zijn dit voor dames die zich al haast een halve eeuw met pleegkinderen bezighouden en al bijna even lang met instanties in de clinch liggen? Welke aantijgingen krijgen zij op de sociale media te verwerken? Waarom en wat zijn dat voor mensen die daarachter zitten?

En waarom kunnen de jeugdzorginstanties niet tegen kritiek? En welke kritiek is dit dan? En hoe is de jeugdzorg georganiseerd? Het zijn zware aantijgingen jegens Bureau Jeugdzorg en andere betrokken instanties die ik hier in deze korte inleiding drop. Wat is er allemaal waar van deze beschuldigingen?

Hoe gaat het met de andere kinderen die zijn weggehaald bij de Heykeshoeve? En hoeveel Gaby’s zijn er in Nederland? Hoeveel gezinshuizen zitten er met vergelijkbare ruzies met pleegzorg? In Den Haag zijn tal van petities aangeboden. Wat gebeurt er eigenlijk mee?

En hoe moet het nu verder met Gaby?

Volg dit Dossier Jeugdzorg en volg mijn podcast via Spotify, je favoriete podcastkanaal of via deze website. En steun me financieel, met een donatie hieronder, want ik doe dit onderzoek volledig alleen en onafhankelijk.

En mocht je vragen hebben, opmerkingen of aanknopingspunten, stuur dan een mail aan dossierjeugdzorg@marcvandersterren.nl.

© Marc van der Sterren
© Afbeelding van Luciano Marelli via Pixabay

Ondersteun dit onderzoek

Dossier Jeugdzorg doet onderzoek naar alle misstanden in en rondom de jeugdzorg. Het onderzoek is een initiatief van freelance journalist Marc van der Sterren. Hij doet dit volledig onafhankelijk en neemt dus alleen geld aan van onafhankelijke partijen en particulieren. Ook u kunt dit onafhankelijke onderzoek ondersteunen met een kleine donatie.

Mijn gekozen donatie € -

1 gedachte over “Gaby”

  1. Mmm, dit is bizar, mijn zoon zit ook in een gezinshuis , onterecht uiteraard want meneer dulde het woord ” nee” niet, dus loop je naar de politie, veilig thuis en de h.a om te vertellen dat je wordt “mishandeld”. Blijkt het gezinshuis geen enkele grip op het kind te hebben, wordt betaald voor huishoudelijke klusjes, uitlaten van de hond etc. Ook ik moet mijn verplichte bijdrage van 100 euro per maand doen. Meneer krijgt zo’n 400/500 euro per 3 weken op z’n rekening gestort (14 jaar jong!) zonder er veel voor te doen en diezelfde doekoes worden meteen besteed in kledingzaken , dierenwinkels, Actions etc en niemand die hem gaat leren met centen om te gaan?
    Waarom zit mijn zoon daar eigenlijk? Nooit fysiek , emotioneel of psychisch onderzoek gedaan, geen gesprekken over waar dit nou eigenlijk over gaat. Wel duidelijke uitspraken dat het “goed ging want ik kreeg van alles” , wat niet eens waar is! Ongelofelijk dat ze afgaan op de woorden van een kind en de wet naast zich neer leggen, we zijn als ouder toch al schuldig. De wet zegt dat er eerst bewijs moet zijn maar dat geldt niet voor die idiote instanties die met je kind door Nederland gaan zeulen, dat is namelijk wel veel beter dan het kind vertellen zich gewoon normaal te gedragen, helemaal als je ziet dat het kind er goed uitziet, gevoed wordt, naar school gaat en alles heeft wat het hartje begeert. Het is te idioot dat ze een woord als ” waarheidsvinding” hebben uitgevonden, ze doen er niet aan! Nou, dan kan je als ouder wel inpakken, zeg de rest van je sociale leventje maar gedag want de reputatie is gezet! Kind kwijt, sociale leven kwijt, geld kwijt ( ja, er wordt heel wat kosten verzonnen) , reputatie kwijt en een kind die niet weet wat er gaat komen voor ellende. Omdat mama ” nee” zei………ik hoop dat het het waard is geweest voor hem.

    Beantwoorden

Plaats een reactie